Batman deplasmanında alınan mağlubiyet, skor tabelasında bir puan kaybı olarak yerini aldı. Ancak Elazığspor’u sadece sonuçlar üzerinden değerlendirenler, bu kulübün neyi temsil ettiğini hiçbir zaman tam olarak anlayamaz. Elazığspor; bir şehrin ortak hafızası, tribünlerde büyüyen bir aidiyet ve zor zamanlarda daha da kenetlenen bir inancın adıdır. Bu nedenle Batman’da kaybedilen üç puan, Elazığspor sevgisinden hiçbir şey eksiltmez.
Karşılaşma, ligin formda ve zirve yarışındaki takımlarından biriyle, zorlu bir deplasman atmosferinde oynandı. Böyle maçların kolay olmadığı herkesin malumu. Skor aleyhe dönse de sahadaki oyuncuların mücadeleyi bırakmaması, formanın ağırlığını ve sorumluluğunu hissetmesi dikkat çekti. Futbol her zaman emeğin karşılığını anında vermez. Bazen mücadele vardır, direnç vardır ama sonuç gelmez. Batman karşılaşması da bu yönüyle değerlendirilmelidir.
Elazığspor bu ligde sıradan bir ekip değildir. Geçmişi, hedefleri ve taraftar gücüyle her zaman iddialı bir duruş sergiler. Bu nedenle alınan her mağlubiyet daha fazla konuşulur, her puan kaybı daha çok tartışılır. Ancak eleştirinin yapıcı olması, değerlendirmelerin sağduyuyla yapılması gerekir. Bu kulüp tarih boyunca en zor dönemlerinde bile taraftarının desteğiyle ayakta kalmayı başarmıştır.
Biz Elazığspor taraftarıyız. Sadece galibiyetlerde ortaya çıkan bir kitle değiliz. Tribünde yağmurun altında takımını destekleyen, deplasman yollarında kilometrelerce mesafe kat eden, bu armaya gönülden bağlı bir camiayız. Bugün yaşanan puan kaybı, bu bağlılığı zayıflatmaz. Aksine, daha güçlü bir sahiplenme duygusunu beraberinde getirir.
Sezonlar uzun, lig maratonu zorludur. Hiçbir takım bu yolu hatasız yürümez. Önemli olan, kırılma anlarında takımın yalnız bırakılmamasıdır. Futbolcuların sahadaki performansı kadar, arkalarında hissettikleri destek de belirleyicidir. Şehirden ve tribünlerden yükselen güven duygusu, sahaya her zaman yansır. Elazığspor’un en büyük gücü de tam olarak buradadır.
Bu mağlubiyet ne ilktir ne de son olacaktır. Ancak değişmeyen bir gerçek vardır: Elazığspor sevgisi her koşulda devam eder. Bugün üzülürüz, konuşuruz, eleştiririz; yarın yine aynı inançla takımımızın arkasında dururuz. Çünkü Elazığspor bir skor tablosu değil, bir duruştur. Düşse de ayağa kalkan, zorlandıkça daha da kenetlenen bir duruş.
Şimdi yapılması gereken nettir: Panik yapmak değil, birlik olmak. Umutsuzluğa kapılmak değil, inancı diri tutmak. Bu takımın potansiyeli vardır, bu şehrin desteği vardır. Önümüzde telafi edilecek maçlar, kazanılacak puanlar ve yeniden ayağa kalkılacak fırsatlar bulunmaktadır. Ve o gün geldiğinde tribünlerden yine aynı kararlılık yükselecektir.
Biz buradayız.
Kaybettiğinde de, kazandığında da…
Bu arma yalnız değildir.
Elazığspor’un yanındayız, düşsek de yılmayız.